Kiedy e recepta?

Rewolucja cyfrowa nie omija sektora medycznego, a e-recepta stała się integralną częścią nowoczesnej opieki zdrowotnej. Zrozumienie, kiedy dokładnie pacjent może spodziewać się otrzymania elektronicznej wersji recepty, jest kluczowe dla sprawnego zarządzania leczeniem. Proces ten jest zazwyczaj bardzo szybki i zautomatyzowany, co znacząco skraca czas oczekiwania w porównaniu do tradycyjnych recept papierowych. Po wizycie lekarskiej, podczas której lekarz podejmuje decyzję o przepisaniu leków, informacja o receptach jest natychmiastowo wprowadzana do systemu informatycznego. Lekarz, korzystając ze swojego konta w systemie gabinetu lekarskiego, generuje elektroniczną receptę, która następnie trafia do centralnego systemu Rejestru Produktów Leczniczych (RPL) lub indywidualnego konta pacjenta w systemie Internetowego Konta Pacjenta (IKP).

Moment wygenerowania recepty przez lekarza jest kluczowy. Od tego momentu jest ona technicznie dostępna. Jednak fizyczne dotarcie informacji do pacjenta może zależeć od wybranej przez niego formy odbioru. Najczęściej pacjent otrzymuje 4-cyfrowy kod dostępu do e-recepty w formie SMS-a lub e-maila. Ten kod, wraz z numerem PESEL pacjenta, jest wystarczający, aby farmaceuta w aptece mógł zrealizować receptę. Alternatywnie, jeśli pacjent posiada aktywne konto na Internetowym Koncie Pacjenta (IKP), e-recepta widoczna jest tam od razu po jej wystawieniu. Dostęp do IKP wymaga wcześniejszej rejestracji i potwierdzenia tożsamości, co daje pacjentowi pełną kontrolę nad swoimi danymi medycznymi i dokumentacją leczenia.

Warto podkreślić, że system e-recepty działa w czasie rzeczywistym. Oznacza to, że po wystawieniu recepty przez lekarza, jest ona praktycznie natychmiast widoczna w systemie i gotowa do realizacji. Nie ma opóźnień wynikających z procesów administracyjnych czy fizycznego przekazywania dokumentów. Ta natychmiastowość jest jedną z największych zalet e-recept, pozwalającą na szybsze rozpoczęcie terapii, zwłaszcza w pilnych przypadkach. System jest zaprojektowany tak, aby zapewnić bezpieczeństwo i poufność danych, jednocześnie maksymalizując wygodę pacjenta.

Decyzja o tym, kiedy wystawić e-receptę, leży w gestii lekarza prowadzącego. Może on przepisać leki podczas wizyty stacjonarnej, teleporady lub nawet podczas wizyty domowej. W każdym z tych scenariuszy, jeśli lekarz ma dostęp do systemu informatycznego i jest uprawniony do wystawiania e-recept, może je wygenerować. Kluczowe jest, aby pacjent podał aktualny numer telefonu lub adres e-mail, aby otrzymać kod dostępu. Brak aktualnych danych kontaktowych może opóźnić lub uniemożliwić otrzymanie informacji o e-recepcie, nawet jeśli została ona wystawiona.

Od czego zależy przyznanie pacjentowi e-recepty?

Przyznanie pacjentowi e-recepty zależy od kilku kluczowych czynników, które są ściśle powiązane z procesem leczenia i dostępnością technologiczną. Podstawowym warunkiem jest oczywiście wizyta u lekarza, który ma uprawnienia do wystawiania recept elektronicznych. Lekarze pracujący w placówkach medycznych posiadających odpowiednie systemy informatyczne oraz lekarze prowadzący własne praktyki, którzy zarejestrowali się w systemie e-zdrowia, mogą korzystać z tej formy przepisywania leków. Co więcej, lekarz musi mieć możliwość zidentyfikowania pacjenta w systemie, co zazwyczaj odbywa się poprzez numer PESEL.

Sam proces decyzyjny o przepisaniu leku leży całkowicie po stronie lekarza. Na podstawie diagnozy, stanu zdrowia pacjenta oraz wytycznych medycznych, lekarz decyduje o tym, jakie leki są potrzebne. Jeśli lekarz uzna, że dany lek jest wskazany, a pacjent spełnia kryteria do jego otrzymania (np. nie ma przeciwwskazań), może wystawić e-receptę. Nie ma żadnych dodatkowych wymogów formalnych ze strony pacjenta, poza koniecznością posiadania numeru PESEL, który jest podstawowym identyfikatorem w systemie ochrony zdrowia.

Warto zaznaczyć, że e-recepta może być wystawiona na leki refundowane, jak i te pełnopłatne. System e-recept nie różnicuje tego pod względem dostępności. Farmaceuta po otrzymaniu kodu dostępu lub po identyfikacji pacjenta w systemie widzi wszystkie przepisane leki wraz z informacją o ich refundacji. To ułatwia pacjentowi zakup leków w aptece, ponieważ wszystkie potrzebne informacje są zgromadzone w jednym miejscu. Proces ten jest transparentny i bezpieczny dla obu stron.

Istnieją jednak pewne sytuacje, kiedy e-recepta może nie zostać wystawiona. Dotyczy to przede wszystkim lekarzy, którzy nie posiadają dostępu do systemu informatycznego lub nie są zarejestrowani w systemie e-zdrowia. W takich przypadkach recepty nadal wystawiane są w formie papierowej. Ponadto, niektóre specjalistyczne leki lub preparaty mogą wymagać dodatkowych procedur lub zgód, które mogą wpływać na sposób wystawiania recepty, choć zazwyczaj i w tych przypadkach system elektroniczny jest preferowany.

Kolejnym aspektem jest dostępność leków. E-recepta jest jedynie dokumentem uprawniającym do odbioru leku w aptece. Jej wystawienie nie gwarantuje natychmiastowej dostępności danego preparatu w każdej aptece. Ostateczna realizacja zależy od zapasów apteki. Jednakże, dzięki Internetowemu Kontu Pacjenta, pacjent może sprawdzić dostępność leku w pobliskich aptekach, co znacznie ułatwia jego odnalezienie.

Kiedy e recepta jest ważna przez określony czas?

Czas ważności e-recepty jest kluczowym aspektem, o którym powinien wiedzieć każdy pacjent, aby uniknąć sytuacji, w której jego leczenie zostanie przerwane z powodu upływu terminu. Standardowo, e-recepta jest ważna przez 30 dni od daty jej wystawienia. Jest to okres, w którym pacjent powinien udać się do apteki i zrealizować receptę, kupując przepisane mu leki. Po upływie tego terminu recepta traci swoją ważność i farmaceuta nie będzie mógł jej zrealizować.

Istnieją jednak pewne wyjątki od tej reguły, które pozwalają na wydłużenie lub skrócenie okresu ważności. Dotyczy to przede wszystkim recept wystawianych na leki, które są przeznaczone do długotrwałego stosowania. W takich przypadkach, lekarz może wystawić e-receptę ważną przez maksymalnie 365 dni od daty jej wystawienia. Jest to szczególnie istotne dla pacjentów przewlekle chorych, którzy regularnie przyjmują te same leki. Pozwala to na ograniczenie liczby wizyt lekarskich i ułatwia stały dostęp do terapii.

Z drugiej strony, lekarz może również wystawić e-receptę z krótszym terminem ważności, na przykład 7 dni. Dotyczy to zazwyczaj antybiotyków lub innych leków, które wymagają szybkiego rozpoczęcia leczenia i nie powinny być przechowywane przez długi czas. Taki mechanizm ma na celu zapewnienie, że lek zostanie zużyty w odpowiednim czasie, co jest ważne z punktu widzenia skuteczności leczenia i zapobiegania rozwojowi oporności na antybiotyki. Krótszy termin ważności może być również zastosowany w przypadku leków o krótkim okresie trwałości po otwarciu.

Ważne jest, aby pamiętać, że termin ważności e-recepty nie jest jednoznaczny z terminem, po którym pacjent powinien zacząć przyjmować leki. To lekarz decyduje o momencie rozpoczęcia terapii. Termin ważności recepty dotyczy jedynie możliwości jej realizacji w aptece. Pacjent powinien zawsze stosować się do zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i harmonogramu przyjmowania leków.

Informacja o terminie ważności e-recepty jest zawsze widoczna dla pacjenta, zarówno na wydruku informacyjnym, jak i na Internetowym Koncie Pacjenta. Farmaceuta również widzi ten termin i nie zrealizuje recepty po jego upływie. Dlatego tak istotne jest śledzenie terminów i planowanie wizyt w aptece z odpowiednim wyprzedzeniem, zwłaszcza w przypadku leków na receptę przewlekłą, gdzie łatwo można zapomnieć o terminie ważności kolejnej recepty.

W jakich sytuacjach można otrzymać e-receptę?

Możliwość otrzymania e-recepty obejmuje szeroki zakres sytuacji medycznych, od rutynowych wizyt po bardziej skomplikowane przypadki. Podstawową sytuacją jest oczywiście konsultacja lekarska, niezależnie od tego, czy odbywa się ona stacjonarnie, w gabinecie lekarskim, czy też w formie teleporady. Teleporady zyskały na popularności, zwłaszcza w ostatnich latach, i stały się wygodnym sposobem na uzyskanie e-recepty na leki, które pacjent przyjmuje regularnie lub które są potrzebne w związku z łagodnymi dolegliwościami. Lekarz podczas rozmowy telefonicznej lub wideo może ocenić stan pacjenta i, jeśli uzna to za stosowne, wystawić e-receptę.

E-receptę można również otrzymać podczas wizyty u lekarza specjalisty. Niezależnie od tego, czy pacjent leczy się kardiologicznie, dermatologicznie, endokrynologicznie czy na jakąkolwiek inną specjalizację, lekarz specjalista ma możliwość wystawienia e-recepty na leki zgodne z jego dziedziną medycyny. Dotyczy to zarówno nowych leków, jak i kontynuacji terapii przepisanej przez lekarza rodzinnego. System e-recept zapewnia płynność i ciągłość leczenia, umożliwiając łatwy dostęp do dokumentacji medycznej.

Warto również wspomnieć o sytuacjach nagłych, choć w takich przypadkach częściej stosowana jest recepta papierowa ze względu na priorytet udzielenia pomocy. Jednakże, jeśli stan pacjenta zostanie ustabilizowany i wymaga dalszego leczenia, lekarz dyżurny w szpitalu lub przychodni może wystawić e-receptę na leki potrzebne do dalszej terapii po wypisie. System e-zdrowia jest zintegrowany, co oznacza, że informacje o wystawionej e-recepcie trafią do Internetowego Konta Pacjenta, nawet jeśli recepta została wystawiona w placówce, w której pacjent był leczony.

E-recepta może być wystawiona na praktycznie każdy rodzaj leku dostępny w aptekach, który wymaga recepty. Dotyczy to zarówno leków na receptę, które są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, jak i leków pełnopłatnych. System e-recept obejmuje również leki psychotropowe i narkotyczne, jednak ich wystawianie podlega dodatkowym rygorystycznym przepisom i kontroli, co zapewnia bezpieczeństwo obrotu tymi substancjami.

Kluczowym elementem jest zawsze identyfikacja pacjenta przez system. Bez numeru PESEL, lekarz nie będzie w stanie wystawić e-recepty. Dlatego tak ważne jest, aby pacjent podawał prawidłowe dane identyfikacyjne. W przypadku braku numeru PESEL, na przykład u obcokrajowców, recepta musi zostać wystawiona w formie papierowej. Dostępność e-recepty jest więc uwarunkowana przepisami prawa, dostępnością technologiczną placówki medycznej oraz identyfikacją pacjenta.

Co się dzieje z e-receptą po jej wystawieniu?

Po tym, jak lekarz wygeneruje e-receptę w systemie, rozpoczyna się jej cykl życia, który jest w pełni zautomatyzowany i zaprojektowany z myślą o bezpieczeństwie oraz wygodzie pacjenta. Kluczowe jest to, że e-recepta jest natychmiastowo zapisywana w centralnej infrastrukturze Ministerstwa Zdrowia, w systemie P1. Jest to swoista cyfrowa „księga” wszystkich wystawionych recept. Tam informacje są przechowywane w bezpieczny sposób, z zachowaniem wszelkich standardów ochrony danych osobowych i medycznych.

Dla pacjenta, najczęściej widoczne efekty tego procesu to otrzymanie 4-cyfrowego kodu dostępu. Ten kod jest unikalny dla każdej wystawionej recepty i służy jako klucz do jej zrealizowania w aptece. Kod ten może być wysłany SMS-em na wskazany przez pacjenta numer telefonu lub drogą mailową na podany adres e-mail. Numer telefonu i adres e-mail pacjent podaje lekarzowi podczas wizyty lub teleporady. Jest to najszybszy i najwygodniejszy sposób na uzyskanie informacji o e-recepcie, zwłaszcza dla osób, które nie korzystają z Internetowego Konta Pacjenta.

Alternatywnie, jeśli pacjent posiada aktywne i zweryfikowane konto na Internetowym Koncie Pacjenta (IKP), e-recepta staje się dla niego dostępna bezpośrednio w tym systemie. Po zalogowaniu się na swoje konto, pacjent może zobaczyć listę wszystkich wystawionych mu e-recept, ich daty ważności, nazwy przepisanych leków, dawkowanie oraz informację o refundacji. IKP stanowi centralny punkt dostępu do wszystkich informacji zdrowotnych pacjenta, w tym historii leczenia i recept.

Farmaceuta w aptece, aby zrealizować e-receptę, potrzebuje od pacjenta dwóch informacji: numeru PESEL pacjenta oraz 4-cyfrowego kodu dostępu. Po wpisaniu tych danych do systemu aptecznego, następuje połączenie z systemem P1, gdzie weryfikowana jest poprawność kodu i dostępność recepty. Jeśli wszystko jest w porządku, farmaceuta może wydać pacjentowi przepisane leki. W przypadku realizacji recepty za pomocą IKP, pacjent może pokazać farmaceucie kod kreskowy e-recepty widoczny na swoim smartfonie, co dodatkowo usprawnia proces.

E-recepta, po jej zrealizowaniu w aptece, jest odpowiednio oznaczana w systemie. Oznacza to, że nie można jej zrealizować dwukrotnie. System śledzi status każdej recepty, zapobiegając próbom nadużyć. Jeśli pacjent nie zrealizuje recepty w terminie jej ważności, staje się ona nieaktywna. W takiej sytuacji, w celu uzyskania leków, konieczna jest ponowna wizyta u lekarza i wystawienie nowej recepty.

Jakie są zalety posiadania e-recepty?

Przejście na system e-recept przyniosło szereg znaczących korzyści zarówno dla pacjentów, jak i dla systemu opieki zdrowotnej jako całości. Jedną z najbardziej odczuwalnych zalet dla pacjentów jest wygoda i oszczędność czasu. Koniec z bieganiem po lekarzy w celu uzyskania recepty papierowej i następnie do apteki. E-recepta może być wystawiona podczas teleporady, a kod dostępu otrzymany SMS-em pozwala na realizację recepty w dowolnej aptece, w dogodnym dla pacjenta czasie. Eliminuje to potrzebę fizycznego posiadania dokumentu, który łatwo zgubić lub zapomnieć.

Kolejną istotną zaletą jest bezpieczeństwo i redukcja błędów. E-recepta jest generowana cyfrowo, co minimalizuje ryzyko nieczytelnego pisma lekarza, które mogło prowadzić do pomyłek w aptece. System waliduje dane, takie jak dawkowanie czy nazwa leku, co znacząco obniża ryzyko błędnej interpretacji i podania pacjentowi niewłaściwego leku lub dawki. To przekłada się na większe bezpieczeństwo terapii.

Internetowe Konto Pacjenta (IKP) stanowi ogromną wartość dodaną systemu e-recept. Pozwala ono pacjentom na bieżąco monitorować swoje recepty, sprawdzać ich ważność, historię realizacji oraz dostępność leków w pobliskich aptekach. Dzięki IKP pacjent ma pełen wgląd w swoją dokumentację medyczną, co umożliwia lepsze zarządzanie leczeniem i świadome podejmowanie decyzji dotyczących zdrowia. Możliwość przechowywania wszystkich e-recept w jednym miejscu jest nieoceniona.

System e-recept przyczynia się również do optymalizacji kosztów i zasobów. Redukcja zużycia papieru i druku w placówkach medycznych oraz w aptekach to wymierna oszczędność dla całego systemu. Ponadto, usprawnienie procesu realizacji recepty w aptece, dzięki szybkiemu dostępowi do informacji, skraca czas obsługi pacjenta, co może przełożyć się na lepszą efektywność pracy aptek.

W kontekście OCP, czyli ochrony danych, system e-recept zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa. Dane pacjentów są chronione zgodnie z obowiązującymi przepisami, a dostęp do nich jest ściśle kontrolowany. To buduje zaufanie pacjentów do cyfrowych rozwiązań w ochronie zdrowia. Możliwość zarządzania swoimi danymi i uprawnieniami w ramach IKP dodatkowo wzmacnia poczucie bezpieczeństwa i kontroli.

Kiedy można spotkać się z OCP przewoźnika w kontekście e-recept?

Kwestia OCP przewoźnika w kontekście e-recept może wydawać się nieco techniczna, ale odgrywa ona ważną rolę w zapewnieniu prawidłowego przepływu danych i bezpieczeństwa systemu. OCP, czyli „Ograniczenie Dostępu do Danych”, to mechanizm, który pozwala na kontrolowanie, kto i w jakim zakresie ma dostęp do informacji medycznych pacjenta. W systemie e-zdrowia, OCP jest realizowane poprzez różne poziomy dostępu i uwierzytelniania, a przewoźnicy odgrywają w tym rolę pośredników, zapewniając bezpieczne kanały komunikacji.

Głównym scenariuszem, w którym możemy spotkać się z OCP przewoźnika, jest proces wystawiania i realizacji e-recepty. Kiedy lekarz wystawia e-receptę, informacja ta jest przesyłana do centralnego systemu P1. Przewoźnik, czyli dostawca usług teleinformatycznych, który obsługuje daną placówkę medyczną lub aptekę, zapewnia bezpieczne połączenie z tym systemem. W tym procesie mogą być stosowane mechanizmy OCP, które weryfikują tożsamość lekarza lub farmaceuty i ograniczają dostęp do konkretnych danych tylko do uprawnionych osób.

Innym przykładem jest sytuacja, gdy pacjent korzysta z Internetowego Konta Pacjenta (IKP). Dostęp do IKP wymaga uwierzytelnienia tożsamości pacjenta. Przewoźnik, który dostarcza platformę IKP lub integruje ją z innymi systemami, może stosować mechanizmy OCP, aby zapewnić, że tylko uprawniony pacjent ma dostęp do swoich danych. Oznacza to, że dane pacjenta są chronione przed nieuprawnionym dostępem, nawet jeśli ktoś uzyskałby dostęp do jego urządzenia.

System e-recept jest również powiązany z systemami informacji medycznej, które mogą być obsługiwane przez różnych przewoźników. Na przykład, jeśli pacjent korzysta z usług wielu placówek medycznych, dane z tych placówek mogą być integrowane. Przewoźnik odpowiedzialny za integrację tych danych musi zapewnić, że mechanizmy OCP są prawidłowo stosowane, aby dane pacjenta nie trafiły w niepowołane ręce. Chodzi o to, aby np. lekarz rodzinny miał dostęp do historii leczenia pacjenta, ale niekoniecznie do szczegółowych wyników badań z innej specjalizacji, jeśli nie jest to uzasadnione.

Warto podkreślić, że OCP jest kluczowym elementem ochrony danych w systemie e-zdrowia. Zapewnia, że dane medyczne są dostępne tylko dla osób, które tego potrzebują do realizacji swoich obowiązków, a dostęp jest ściśle ograniczony i monitorowany. Przewoźnicy, świadcząc usługi teleinformatyczne, są zobowiązani do przestrzegania tych zasad i implementowania odpowiednich zabezpieczeń, aby chronić prywatność pacjentów.

Jakie są obowiązki pacjenta związane z e-receptą?

Choć system e-recept znacząco ułatwia życie pacjentom, wiąże się z nim kilka podstawowych obowiązków, które należy spełnić, aby móc z niego w pełni korzystać. Najważniejszym obowiązkiem pacjenta jest zapewnienie aktualnych i poprawnych danych kontaktowych, przede wszystkim numeru telefonu komórkowego oraz adresu e-mail. To właśnie na te dane wysyłany jest 4-cyfrowy kod dostępu do e-recepty. Brak aktualnych informacji kontaktowych może skutkować brakiem otrzymania kodu i w konsekwencji utrudnionym lub niemożliwym dostępem do leków.

Pacjent ma również obowiązek pamiętania o terminach ważności swoich e-recept. Jak wspomniano wcześniej, większość e-recept jest ważna przez 30 dni, choć istnieją wyjątki. Należy pilnować tych terminów, aby uniknąć sytuacji, w której recepta traci ważność, a pacjent musi ponownie udać się do lekarza po nową. Regularne sprawdzanie Internetowego Konta Pacjenta (IKP) może pomóc w monitorowaniu terminów i zaplanowaniu wizyty w aptece.

Kolejnym ważnym obowiązkiem pacjenta jest odpowiednie przechowywanie kodów dostępu do e-recept. Kod SMS lub e-mail powinien być traktowany jako poufna informacja. Chociaż jest on powiązany z numerem PESEL, należy unikać udostępniania go osobom niepowołanym. W przypadku utraty kodu, pacjent może ponownie wygenerować go z poziomu Internetowego Konta Pacjenta lub poprosić o jego ponowne wysłanie przez lekarza.

Pacjent ma również prawo i obowiązek zweryfikowania, czy wystawiona e-recepta jest zgodna z jego oczekiwaniami i potrzebami. Po zalogowaniu się do IKP, można sprawdzić nazwy leków, dawkowanie oraz ich refundację. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub błędów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, który wystawił receptę, lub z farmaceutą. Wczesne wychwycenie potencjalnych nieprawidłowości jest kluczowe dla bezpieczeństwa leczenia.

Wreszcie, pacjent powinien być świadomy możliwości, jakie oferuje system e-recept i Internetowe Konto Pacjenta. Aktywne korzystanie z IKP, weryfikacja danych, śledzenie historii leczenia – to wszystko pozwala na bardziej świadome i aktywne uczestnictwo w procesie dbania o swoje zdrowie. Zrozumienie funkcjonowania systemu i własnych obowiązków w jego ramach jest kluczowe dla maksymalizacji korzyści płynących z e-recept.

Kiedy lekarz decyduje o wystawieniu e-recepty?

Decyzja o wystawieniu e-recepty leży w gestii lekarza i jest ściśle powiązana z jego możliwościami technicznymi oraz przepisami prawa. Podstawowym warunkiem jest to, aby lekarz posiadał dostęp do systemu informatycznego gabinetu lekarskiego, który jest zintegrowany z systemem e-zdrowia. Lekarze pracujący w placówkach medycznych, które wdrożyły odpowiednie oprogramowanie i uzyskały dostęp do sieci P1, mają możliwość wystawiania recept elektronicznych. Dotyczy to zarówno lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, jak i specjalistów.

Lekarz może wystawić e-receptę podczas każdej formy konsultacji, która pozwala na jego identyfikację w systemie i ocenę stanu zdrowia pacjenta. Oznacza to, że e-recepta może zostać przepisana podczas wizyty stacjonarnej w gabinecie, podczas teleporady (konsultacji telefonicznej lub wideo), a także podczas wizyty domowej, jeśli lekarz ma ze sobą urządzenie mobilne z dostępem do systemu.

Kluczowym momentem jest moment podjęcia przez lekarza decyzji terapeutycznej o przepisaniu leku. Jeśli lekarz uzna, że dany preparat jest wskazany dla pacjenta, a pacjent spełnia kryteria do jego otrzymania (np. nie ma przeciwwskazań medycznych), może natychmiastowo wygenerować e-receptę. Nie ma potrzeby drukowania jej na papierze, chyba że pacjent wyraźnie sobie tego zażyczy lub wystąpią szczególne okoliczności uniemożliwiające realizację elektroniczną.

Lekarz decyduje również o terminie ważności e-recepty. Standardowo jest to 30 dni, ale lekarz może wydłużyć ten okres do 365 dni w przypadku leków na choroby przewlekłe lub skrócić go do 7 dni dla niektórych antybiotyków. Ta elastyczność pozwala na dostosowanie procesu do indywidualnych potrzeb pacjenta i rodzaju przepisywanego leku. Decyzja ta jest podejmowana w oparciu o wiedzę medyczną i doświadczenie lekarza.

Istnieją również sytuacje, w których lekarz może być zobowiązany do wystawienia recepty papierowej, pomimo możliwości wystawienia e-recepty. Dotyczy to na przykład pacjentów bez numeru PESEL, leków sprowadzanych na specjalne zamówienie, czy w przypadku awarii systemu informatycznego. Jednak w normalnych warunkach, lekarze posiadający uprawnienia i dostęp do systemu preferują e-receptę ze względu na jej zalety.